یک محلول خنککننده شامل چند جزء اصلی زیر است که هرکدام وظیفه خاصی را به عهده دارند.
- آب: به عنوان ارزانترین ماده و بهترین دریافتکننده گرما در دو حالت مختلف در محلولهای خنککننده استفاده میشود:
الف) محلول غلیظ تجاری: طبق استاندارد نباید بیشتر از 5 درصد وزنی باشد.
ب) محلول موجود در سیستم خنککننده: بر اساس شرایط دمایی فصول مختلف (جدول دما-فشار) و همچنین وضعیت خودرو مقدار آب میتواند از %40 تا %80 متغیر باشد. (بهترین مقدار %50 است)
- گلیکولها خصوصاً مونواتیلن گلیکول (MEG) که وظیفه اصلی آنها افزایش دمای جوش آب و کاهش دمای یخزدگی آب است. این گستره دمایی به نسبت اختلاط گلیکول با آب بستگی دارد که در (جدول دما-فشار) بخشی از آن آورده شده است.
- افزودنیهای ضروری و مجاز: به منظور جلوگیری از آسیب شدید به بخشهای مختلف سیستم خنککننده، موادی بهعنوان ضد خوردگی، ضد کف به محلول خنککننده اضافه میشوند. ترکیب شیمیایی و درصد این مواد در فرمولهای مختلف متفاوت است. برای اطلاعات بیشتر در این خصوص به (کیفیت افزودنیها) مراجعه فرمایید.
یک ضدیخ تجاری باکیفیت در هنگام باز کردن پلمپ نباید بیش از%5 آب داشته باشد. حملات خوردگی آن به سطح سیستم خنککننده نباید از حد استانداردهای داخلی (INSO1520) و بینالمللی (ASTM D1384) بیشتر باشد. رنگ آن باید در برابر حرارت پایدار باشد. شدت کف آن باید پایین و در حد استانداردهای (INSO196) باشد، قلیایت ذخیره نباید کمتر از 10 باشد، pH آن بین 10-8 باشد و نهایتاً حاوی مواد فرار و خطرناک برای انسان و محیطزیست نباشد. انحراف از موارد فوق میتواند به نحوی برای سلامتی خودروی شما یا محیط زیست مشکلساز باشد. لذا تهیه بهترین ضدیخ استاندارد از بین تمامی تأمینکنندگان ضد یخ، نیاز به مطالعه و بررسی بیشتری دارد.
با اینکه در کشور ما تولید ضدیخ نیازمند اخذ مجوزهای استاندارد است و بهعبارتدیگر ضدیخ استاندارد اجباری دارد ولی موارد و نکات مهمی در تعیین بهترین ضد یخ وجود دارد که مجموعه کیمیاگران صنعت پیشه بهصورت تخصصی آنها را مطالعه و بررسی نموده است. جهت اطلاعات بیشتر به (توضیحات جامع در خصوص کیفیت ضد یخ) مراجعه فرمایید.